Pulse para ampliar
Pulse para ampliar
Pulse para ampliar
Pulse para ampliar
Pulse para ampliar
Pulse para ampliar
Pulse para ampliar
Pulse para ampliar
Pulse para ampliar
Pulse para ampliar
Pulse para ampliar
Pulse para ampliar
Pulse para ampliar
Pulse para ampliar
Pulse para ampliar
Pulse para ampliar
Pulse para ampliar
Pulse para ampliar
Pulse para ampliar


Alfombras Florales

 

     Burela, pobo costeiro da provincia de Lugo, celebra as súas festas na honra de San Xoán Bautista e a Virxe do Carme, patroa dos mariñeiros.

 

     Unha curiosidade desta festividade é que non se celebra en ningunha das datas coincidentes co santoral, por motivos do traballo do mar, da costeira do bonito e para que estes homes podan acompañar á súa Virxe. Celébranse na primeira fin de semana do mes de xuño (coincidindo o primeiro domingo deste mes).

 

     Un dos actos máis fervorosos e populares desta festa é a confección dunha alfombra floral o sábado desa primeira fin de semana. Despois da celebración litúrxica ás 21:00 horas, a Virxe do Carme engalanada sae a  ombreiros de mariñeiros voluntarios e agradecidos e  descende sobre ese mar de flores que veciños e veciñas anónimos, xoves e maiores, estudiantes e traballadores confeccionaron para Ela.

 

     Dende hai anos, grupos de veciños adornan as rúas para o momento tan especial. Na primeira andadura adornaban só con espadanas, fiúncho e herba de Nosa Señora pero co paso do tempo, este acto de devoción e fe, foise perfeccionando e dende o  1994 comezouse a confeccionar unha alfombra unificada dende a Igrexa parroquial ata a entrada do porto, uns   3.600  metros cadrados, cheos de ilusións, ledicias, superacións, e tamén de traballo, pero traballo satisfactorio, dese que deixa bo sabor de boca.

 

     A creación da alfombra comeza uns catro meses antes do día. Nun primeiro momento decídese unha temática para os tramos a elaborar, pero non é ata o mes de maio, mes das flores, cando o traballo se multiplica.

 

     Mentres uns pasan os debuxos orixinais a cartón en escala para facer as plantillas, que ese día se sacan á rúa, outros encárganse de ir preparando o picado de verde e as flores.

 

     É un proceso no que todo o pobo se implica; as xentes deixan os baixos das súas casas para as xuntanzas do picado, selección de flores,... persoas creativas que axudan a facer os debuxos, dependentas de tendas que meses antes van gardando caixas para a posterior selección, traballadores municipais que recorren quilómetros e quilómetros  conseguindo verde para despois picar, xente anónima que dá uns cartiños para flores para a Virxe, maiores que non podendo xa axudar no traballo máis duro, achéganse cunha cafeteira para facer un descanso e rir, xente que coidando todo o ano o seu xardín deixa que as súas flores acaben nunhas caixas para un bo momento...

 

     Nas tres primeiras semanas de maio a labor máis importante é o picado do verde, labor intensa e constante, para deixar todo listo para a última semana, a semana da flor.

 

     Primeiro trátase a margarida, seleccionase a máis grande para poñer enteira e a máis pequena desfóllase, a mediados de semana empézase con todo tipo de flores: xeranios, hortensias, caraveis, bágoas,..para rematar o xoves e o venres coas rosas, que son as máis delicadas.

 

     Tamén se preparan os tintes para dar as distintas tonalidades que se precisen, sobre todo en serrín e sal, posto que debido á data na que se confeccionan non hai moitas flores con eses tonos. Outros material que se usan son o caolín  e o café, que nos van gardando durante un mes aproximadamente  as cafeterías do pobo e que despois hai que cribar  e secar ó sol.

 

     A súa confección é traballosa, necesítanse de moitas mans e de moito tempo para a súa elaboración. Con ilusión e esforzo todos os anos se consegue, cada vez máis perfeccionada e minuciosa, pero sempre con ganas de mellorar, converténdose nun acto de devoción, culto e convivencia.

 

 

 



Eijo Garay, 20 - 27880—Burela (Lugo)—+34 (982) 586 000—Copyright © 1999-2004—burela@burela.org